Blog

Het positieve pad

“We can complain because rose bushes have thorns, or rejoice because thorn bushes have roses.” ― Abraham Lincoln

Geschreven op 22 december 2015

Laatst stond ik samen met een vriendin in de rij bij de kassa. We deelden samen een mandje.  Mijn vriendin was nog iets vergeten en ging dat nog even halen. Een oudere vrouw, ik schat rond de 75, sloot achter mij aan. Toen mijn vriendin weer bij mij aan sloot, was de oudere vrouw daar laten we zeggen, totaal niet gecharmeerd van. En dat liet ze weten. Op dat moment, totaal perplex van de reactie, zei ik niets. De manier waarop de vrouw het tegen mijn vriendin zei, vond ik zo oneerlijk, onterecht en onvriendelijk, dat ik besloot alsnog iets op een rustige manier te vragen aan de vrouw. De vrouw vond het een onzinnige vraag en liep nors weg.

Uit de supermarkt zei ik tegen mijn vriendin, “ik hoop dat als ik die leeftijd heb, ik niet zo verbitterd wordt als die vrouw”. Uiteraard kan iedereen een vervelende dag hebben. Misschien had ze wel een rotdag achter de rug. Of misschien heeft ze veel vervelende dingen meegemaakt, waardoor ze op die manier reageert. Je weet nooit waarom mensen zo onaardig reageren. Het zette me wel aan het denken.

Een paar dagen later organiseerde ik een wandeling in het Haagse Bos. Heerlijk even wat frisse lucht en tegelijkertijd beweging. Daar kwam ik in gesprek met een man in zijn vijftiger jaren. We spraken over filosofie, zelfinzicht en het volgen van carriere vs het volgen van je hart. Een man die net als iedereen ups en downs heeft gehad. Een man die ervoor heeft gekozen om niet ongelukkig te blijven. Maar dingen doet die hem gelukkig maken. Iemand die zich wil blijven ontwikkelen en door zelfbewustzijn dichter bij zichzelf komt.

De twee situaties zette me aan het denken. Het maakt niet uit of je jong of oud bent. Sommige mensen zijn verbitterd geraakt door het leven. Andere mensen blijven ondanks wat ze hebben meegemaakt positief en kiezen voor een ander pad.

Zelf wil ik blijven gaan voor het positieve pad. Het pad met mogelijkheden en het pad waarbij ‘fouten’ belangrijke leermomenten zijn. Ook ik heb de nodige tegenslagen gehad. Zo ben ik bijvoorbeeld opgelicht tijdens de verbouwing van mijn appartement. Verliep het in de liefde niet altijd even rooskleurig (dat is zachtjes uitgedrukt). En ben ik bijna in een burnout terecht gekomen. Ik kan alles en iedereen wat gaan verwijten. En boos worden op de hele wereld of op de persoon die mij doet denken aan iemand die me pijn heeft gedaan.

Of ik kies voor een ander pad. En kijk naar de mogelijkheden en leer van de minder prettige momenten. Een pad waarbij ik me wil blijven ontwikkelen. Natuurlijk reageer ik ook niet altijd even vrolijk. Ik probeer me er wel bewust van te zijn. Misschien niet meteen, maar wel op een later moment. En dan kan ik ervoor kiezen iets mee te doen. En het positieve pad weer op te gaan.

Voor welk pad kies jij?

Reageer op dit bericht